Wraz z roztapianiem się wiecznych lodowców i morskiego lodu, zainteresowanie bogactwami naturalnymi dalekiej północy, systematycznie rośnie. Mówi się, że na ociepleniu klimatu skorzystają zwłaszcza górnicy i nafciarze, ponieważ to, co dotąd spoczywało pod lodem, już niedługo znajdzie się w zasięgu ręki. Do Arktyki przybywa coraz więcej naukowców, którzy badają poważne zmiany zachodzące w tamtejszym ekosystemie.
Wyniki ich badań coraz częściej są wykorzystywane przez przedsiębiorców, którzy przybywają w region, szukając dobrego zarobku. Im więcej przyjezdnych, tym mieszkańcy arktycznych osad bardziej się bogacą. Turyści korzystają z ich infrastruktury, która na bieżąco jest rozwijana.
Dane statystyczne potwierdzają, że z biegiem lat populacja miejscowości rośnie, wzrasta też ich zamożność. Jednak prawdziwą świetność mają wciąż przed sobą. Nuuk na Grenlandii, Alert i Eureka w Kanadzie, Barrow i Prudhoe Bay na Alasce czy Longyearbyen na norweskim Svalbardzie, to tylko kilka przykładów osad, które dzisiaj są zamieszkiwane czasowo przez kilka tysięcy górników i nafciarzy, a które błyskawicznie się rozwijają.
![](https://ipla.pluscdn.pl/dituel/cp/91/91vg7u9yz5cinkuudx65bbr1q6gjjw5u.jpg)
Do osad z każdym sezonem dociera coraz więcej sprzętu i towarów. Powstają nowe budynki, domy, infrastruktura służąca wydobyciu ropy i gazu oraz cennych minerałów. Za mniej niż 50 lat, gdy wieczne śniegi i lody północy roztopią się w takim stopniu, że umożliwią wydobycie na masową skalę, przemysł ruszy pełną parą, a za pracą ludzie będą przybywać tysiącami.
Najszybciej ocieplający się region świata
Jeśli złowieszcze prognozy klimatologów się ziszczą i globalne ocieplenie będzie postępować błyskawicznie, wysokie temperatury zmuszą przynajmniej część społeczeństw do przeniesienia się dalej na północ. Pierwsze oznaki zmian klimatycznych w Arktyce są widoczne bardziej niż gdziekolwiek indziej na świecie.
W ostatnich latach wiele arktycznych osad odnotowało nowe historyczne rekordy ciepła. Np. na kanadyjskim Archipelagu Arktycznym po raz pierwszy zmierzono 21 stopni, a na Grenlandii aż 26 stopni. Oczywiście mrozy z dalekiej północy nigdy się nie wyniosą, ale w porównaniu z obecnymi, wyraźnie zelżeją.
![](https://ipla.pluscdn.pl/dituel/cp/2v/2vcwkmitiurxvcyu4gghs1cx2qijnkw1.jpg)
Przyszli mieszkańcy arktycznych metropolii będą się musieli liczyć z dniami i nocami polarnymi, które mogą przyprawiać o depresję. Jednak rozwój techniki z pewnością zmieni nasze podejście do życia. Być może to właśnie w Arktyce w pierwszej kolejności powstaną miasta pod kloszami?
Pierwsze wieżowce na Grenlandii
W ostatnich latach w Nuuk, stolicy Grenlandii, wyrosły pierwsze wieżowce mieszkalne. Dotąd tradycyjna zabudowa została zaburzona przez wdzierający się postęp, a wraz z nim deweloperów, którzy szybko zmienią oblicze tego dotąd nieskażonego zakątku świata. Być może za pół wieku Nuuk zmieni się z wioski w prężną metropolię, jak z poniższego obrazka?
![](https://ipla.pluscdn.pl/dituel/cp/u7/u74hdaki6dm6monrw2vbgszbaihvpmhn.jpg)
Za 40 lat spotkamy się na Grenlandii
Nasz czytelnik Andrzej Ożóg ma swoją wizję życia na Grenlandii, które będzie się toczyło za pół wieku. Jest 27 lipca 2063 roku. Siedząc w altanie, patrzę na motyla, który przelatuje obok mnie i siada na pelargonii, zawieszonej w doniczce zaraz koło mojej głowy. Dziś mija już pięć lat, jak wraz z żoną i synkiem przylecieliśmy do Nuuk, stolicy Grenlandii. Pamiętam jakby to było wczoraj.
Do tamtego czasu prowadziliśmy gospodarstwo produkujące ekologiczną żywność w południowej Polsce. Jednak ponawiające się rok w rok susze i powodzie sprawiły, że stało się to bardzo trudne. Ostateczną przyczyną opuszczenia Polski było zniszczenie naszego gospodarstwa i większości upraw przez trąbę powietrzną 6 lat temu.
Postanowiliśmy podjąć trudną decyzję i za pieniądze z polisy, zdecydowaliśmy się przeprowadzić w nowe, bezpieczniejsze i bardziej "stabilne klimatycznie" miejsce, jak to się teraz modnie mówi. Po przestudiowaniu kilku propozycji, m.in. Labradoru, zachodniej Alaski, Aleutów i Kamczatki, wybór padł na Grenlandię. Nasza druga ojczyzna.
![](https://ipla.pluscdn.pl/dituel/cp/nu/nuxa85cx2rppt77a353jura5we2hk1oc.jpg)
Teraz, gdy czytam, że jeszcze 50 lat temu miała ona zaledwie 60 tysięcy mieszkańców, a Nuuk zaledwie 15 tysięcy, to nie dowierzam tym danym. Obecnie Nuuk z liczbą ludności ponad 500 tysięcy, jest najszybciej rozwijającym się miastem świata. Liczba jego mieszkańców rośnie rocznie o 40 tysięcy, natomiast liczba imigrantów dla całej Grenlandii wynosi grubo ponad 100 tysięcy rocznie i z roku na rok rośnie.
Pochodzą oni głównie z Europy, Ameryki Północnej i... Chin, gdyż rząd wyspy stara się prowadzić politykę imigracyjną na "modłę kanadyjską". Imigranci mają rodziny i dobre prace, pieniądze, jednak pragną zamieszkać w spokojnym miejscu, wolnym od huraganów, fal nieznośnych wielomiesięcznych upałów, susz, tornad, gradu i powodzi. I to właśnie ci ludzie, z pomysłami, umiejętnościami, talentami, zapałem do pracy, są mocą sprawczą wielkiego sukcesu Grenlandii.
Oczywiście nie byłoby ich tutaj bez znacznego ocieplenia miejscowego klimatu - miejscami średniorocznie nawet powyżej 3 stopni w ciągu ostatnich 60-70 lat. Na przykład w Nuuk wzrosła ona z około minus 1 stopnia na początku obecnego wieku, do powyżej 2 stopni średniorocznie obecnie. Nie zdarzają się już lata, gdzie średnia roczna spada poniżej 1,5 stopnia.
![](https://ipla.pluscdn.pl/dituel/cp/s4/s4x1cbqqfy1pcs3rud6fm6f7d1cnza8f.jpg)
To pozwoliło na intensywny rozwój rolnictwa w całej południowo-zachodniej części wyspy. Korzystam z tego także i ja, prowadząc, wraz z rodziną, ekologiczną farmę w okolicach Narsarsuaq, na samym południu Grenlandii. U nas średnia roczna to już powyżej 4,5 stopnia.
Mamy mnóstwo klientów, kupujących nasze wyroby - piekarnicze, mięsne i nabiałowe. Na początku wieku zaczęto uprawiać w tych okolicach jęczmień, następnie, żyto, aż w ostatnich latach zaczęła udawać się pszenica. Jednak większość z moich znajomych nie pracuje w rolnictwie, ale w usługach a także w przemyśle.
Najszybciej rozwijającymi się gałęziami przemysłu Grenlandii, to przemysł wysokich technologii (biotechnologia, nanotechnologia), przetwórczy, wydobywczy i energetyka. Cofające się lodowce pozwoliły na poszukiwanie ropy naftowej, gazu, rud metali, i innych bogactw naturalnych, także i na pełnym morzu, na północy wyspy, gdyż tam od lat 40-tych lodu już nie ma, oczywiście latem.
![](https://ipla.pluscdn.pl/dituel/cp/jy/jyb3g5jsdnv4yuqjro3qe2kymsu6shh2.jpg)
Obecnie szczególnie w cenie jest ropa naftowa, gdyż rabunkowa gospodarka z ubiegłego i początku obecnego wieku, znacznie podniosła jej ceny. Jak było można wtedy ją tak po prostu spalać. A teraz zaczyna jej brakować do wyrobu niezbędnych w codziennym życiu rzeczy. Echhh! Nigdy tego nie zrozumiem.
Niektórzy ze znajomych pracują w energetyce. W ostatnich kilku dekadach Grenlandia stała się największym producentem energii elektrycznej na głowę i w pierwszej 10 na świece. Coraz więcej wody z topniejącego lądolodu napędza olbrzymie elektrownie wodne, które ostatnio osiągnęły łączną moc 45 GW.
Energia wody wraz z energetyką wiatrową, która w ubiegłym roku osiągnęła 90 GW mocy, jest dźwignią do rozwoju gospodarki wyspy. 95 procent energii jest eksportowane, a energia jest bardzo droga. A co roku stawiane są coraz to nowe wielkie morskie farmy wiatrowe w okolicach wyspy.
![](https://ipla.pluscdn.pl/dituel/cp/3b/3b419ifcxob1zcp6rt4of6nubh34qfio.jpg)
Za pieniądze uzyskane z eksportu energii i częściowo produktów przemysłu przetwórczego, rząd stara się wspierać rozwój przemysłu wysokich technologii. Obecnie Grenlandia jest światowym liderem w branży informatycznej, notującym stały niedobór pracowników.
Ale po pracy trzeba też odpocząć. Część znajomych pracuje w turystyce. U ubiegłym roku przyjechało na wyspę 4 mln turystów, spragnionych zimowego szaleństwa oraz zobaczenia znikającego w oczach lądolodu. Po upadku alpejskich kurortów w latach 40-tych i 50-tych, to u nas powstały wielkie centra narciarstwa.
Zjeżdża się do nas cała Europa i pół Ameryki. No i można jeździć przez cały rok. Sam lubię jeździć np. w Kulusuk, jednym z głównych kurortów narciarskich na wyspie. Osobiście nie lubię Nuuk czy Narsarsuaq, które ma już ponad 250 tysięcy mieszkańców i jest drugim co do wielkości miastem na wyspie, po stolicy.
![](https://ipla.pluscdn.pl/dituel/cp/3j/3jt28sbacatdqfwm915mjsv2d4quegzd.jpg)
Zamieniają się one powoli w miasta niczym nie różniące się od tych podobnej wielkości w Europie czy Ameryce. Wolę naszą farmę. W przyszłym roku, idąc za radą mojego sąsiada (pochodzącego z Ukrainy), posadzę drzewa owocowe i założę sad. On kilka lat temu założył i zasadził stare odmiany z Europy Środkowej. W tamtym roku już owocowały i były bardzo smaczne. Takie jabłka to pamiętam z czasów dzieciństwa i z opowieści dziadka - jak to kiedyś, na początku wieku było.
Ostatnio byłem u brata w Polsce. Tam znów była wiosenna wielka powódź, a teraz od miesiąca nie spadł deszcz, natomiast temperatura przekracza dzień w dzień 37 stopni. Dużo jego sąsiadów to obecnie Grecy i Włosi, którzy kupili tutaj swoje letnie domy i mówią, że się czują jak u siebie... kilkadziesiąt lat temu.
Rzeczywiście, patrząc na prognozę pogody, to dziś w Rzymie 44 stopnie, w Atenach 46 stopni, a w Madrycie 48 stopni (i tak już od półtora miesiąca i jeszcze przynajmniej przez półtora) i nawet południowcom jest tam za gorąco. Natomiast brat zastanawia się nad przeniesieniem gdzieś na północ. Zapraszałem go do siebie. U mnie w altanie na Grenlandii przyjemne 25 stopni.
Źródło: TwojaPogoda.pl